Jan 7, 2012
Sizler…
Aşklarım…
Dünden kalmalarım, yarına bıraktıklarım…
Vatanım, bayrağım saydıklarım…
Dedelerden emanet değil, torunlardan ödünç aldıklarım…
Umutlarım, mutluluklarım…
Şiir, söz, şarkı, hikaye biriktirdiklerim…
Yani hepiniz, her şeyiniz, siz…
Ve ben bir hiç, sizsiz…
Çünkü sizler, aşklarım…
İlk öğretilen kelime ise “oku”…
Sebebi ardına iliştirilmesiyle anlam oluştu…
“Allah’ın aşk’ıyla oku!”…
Okuyup da yazamadıklarım…
Sebeplerim, sonuçlarım, var oluşlarım…
Evvel ve ebed tarihleri arasına sıkıştırılmış yaşamımda…
Ömrümü yüz yıla uzatanlarım…
Ve ömrüme bir dakikada son verdirenlerim…
Yani sizler, aşklarım…
Umursamadıklarım, umursanmadıklarım…
Değer verdiklerim, değer görmek istediklerim…
Yükselirken yerle bir oluşlarım…
Gördüklerim, göremediklerim, göstermek istediklerim…
Benlikten çıkıp biz olmaya çalıştıklarım…
Kaybolduğumda bulduklarım…
Bulduğumda ise yeniden kaybettiklerim…
Kiminizde çok sevdim, kiminizde çok sevildim…
Hepinize çok değer verdim…
Abarttım kendimden ödün verdim…
Tecrübe dedim, zarar gördüklerimi sildim…
Sildim dediklerimi hiç unutmak istemedim…
Hatırlamayı bir borç bildim…
Ben hepinize bir parça aşk yükledim…
Sizler, aşklarım…
Yolda karşılaşsanız birbirinize küs davranacaksınız…
Her biriniz farklı noktalardasınız…
Ortak noktanızın farkına varmadan, yaşayıp duracaksınız…
Birinizde tadım kaldı yarım…
Birinizin adı kaldı hep daim…
Ben hala arayış içindeyim…
Sizler, aşklarım…
Yani, deliliklerim, mantıklarım, pişmanlıklarım, düşündüklerim, düşündürdüklerim, düştüklerim…
Can acılarım, yaralarım, yara bantlarım, yandıklarım, yaktıklarım, yıktıklarım, yıkıklarım…
Aşık siz, ben maşuk…
Ben maşukken bilinmez kime aşık…
Bilinen o ki…
Aşk gidene aşık…
Ve ben hep aşık…
Ve giden hep maşuk…
her giden bir şeyler yazmamı isteyince benden,
bir şiir daha eskiyorum/eksiliyorum giden aşk peşinden…